Źle mi z tym... Cała sytuacja w "domu" mnie przytłacza. Nikt mnie tak naprawdę nie rozumie... Czy tak ciężko zrozumieć, że tęskni się za kimś kogo się kocha? To chyba dość proste.

Tata jedzie jutro do Polski. Chciałam się zabrać, ale On stwierdził: "Już tak mało czasu zostało do Świąt, a ty jeszcze chciałabyś opuszczać szkołę.". Oczywiście, że nie chodzi tu o opuszczanie szkoły... Ja po prostu chcę do domu... Czy to naprawdę tak ciężko pojąć?

Z życia codziennego:

Ona: "Nie chciałabym być wredna, ale... (...)"
Już chciałam odpowiedzieć: "Właśnie jesteś", ale ugryzłam się w język...


Czuję się jak jakiś mebel, który jest stary, i przestawia się go z piwnicy na strych i z powrotem...